De mogelijkheden die videobellen biedt

De jazzy ringtoon van mijn mobiel klinkt op. Ik pak het toestel van de tafel om te kijken wie mij belt. Ha, mijn vriendin! Ik veeg wat met mijn duim over het scherm – ik ben niet zo handig – en ineens… verschijnt tot mijn grote verrassing haar gezicht in beeld, compleet met die brede, hartverwarmende lach. Rechtsonder, in een kleiner scherm, zie ik mijn eigen, verbaasde hoofd. “We zijn aan het videobellen,” verduidelijkt ze – soms heb ik wat uitleg nodig. “Even kijken hoe dat werkt.” 

Videobellen.
Videobellen met WhatsApp. Ideaal,

Nou, dat werkt uitstekend.  

Het was afgelopen week mijn videobeldebuut en zo houden we sinds die tijd contact met elkaar. We nemen het coronavirus immers serieus en bewaren tot nader orde meer dan de vereiste anderhalve meter afstand. Mijn astma speelt immers op, zoals altijd rond maart als warme en koude temperaturen elkaar afwisselen, en mijn vriendin loopt een beetje te snotteren. En nu kunnen we elkaar niet alleen horen, maar ook zien.  

Ik moet er natuurlijk wel op letten dat mijn hoofd is geschoren, want nu ik amper buiten kom schiet dat er soms bij in, maar daar houd ik rekening mee. 

Ik loop een paar lichtjaren achter op nieuwe ontwikkelingen en het videobellen had ik nog niet eerder ontdekt. Ergens wist ik wel dat het mogelijk was, maar ik ben niet zo dat ik dat dan meteen ga uitzoeken en uitproberen.  

Maar wat leuk is dit!  

Ik wil mensen in de ogen kunnen kijken

Bellen met beeld erbij, zo ga ik het voortaan doen. In mijn privéleven, maar ook in mijn werk als journalist. Ik ga vaak op pad om mensen te interviewen. Dat komt er nu vanwege de coronacrisis minder van, dus ik ben meer aangewezen op de telefoon. Telefonisch interviewen vind ik echter niet ideaal. Ik wil mensen in de ogen kunnen kijken en hun gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal kunnen meenemen. Dat helpt mij allemaal om een goed verhaal te schrijven. Met videobellen is dat probleem opgelost. 

Nu moet je daar geloof ik wel WhatsApp voor hebben. Maar er zijn vast meer manieren om via de telefoon face-to-face te kunnen praten.  

Geweldige aanbieding

Wat mij bijvoorbeeld leuk lijkt: videobellen met mensen die namens energiebedrijven, leveranciers van kunststof kozijnen en kranten contact met me opnemen omdat ze mij zo graag die geweldige aanbieding willen presenteren. Want het praat een stuk makkelijker als je elkaar in de ogen kunt kijken. Ja toch?  

Energiebedrijven zijn dol op me

Zeker energiebedrijven zijn dol op me. Ik heb een sluimerend tekstbureau en sta bij de Kamer van Koophandel geregistreerd als ondernemer. Reden genoeg voor diverse energiebedrijven om me als potentiële klant op de bellijst te zetten. Maar ik heb geen bedrijfspand – ik werk op een laptop aan de tafel in mijn huiskamer – en blief dat lucratieve contract niet.  

Dat vertel ik ze dan ook. Soms meer dan één keer. Kennelijk wordt mijn naam na een vruchteloos telefoontje niet doorgestreept en blijft die als prospect op de lijst staan. Ik word dan na twee dagen door hetzelfde bedrijf doodleuk opnieuw gebeld om dezelfde reden en dan moet ik opnieuw nee verkopen.  

Zo’n telefoongesprek duurt overigens nooit lang. Soms zelfs héél kort. Dat gaat als volgt: 

Beller: ‘Bent u de eigenaar van Tekstbureau Prettig Leesbaar?’ 

Ik: ‘Ja.’ 

Beller: ‘Komt het gelegen dat ik u even bel?’ 

Ik: ‘Nee.’ 

Dan wordt het stil en is het gesprek eigenlijk al afgelopen. Maar met beeld erbij hebben we elkaar dan toch even gezien.