Mijn valkuil: schrijffoutten over het hoofd zien

Toetsenbord
Een oud brilletje. Ik behelp me ermee, want ik moet toch iets.

Bij de timmerman thuis klemmen de deuren, de longarts rookt als een schoorsteen en de mindfulnesstrainer schiet in de stress als het op een zonnige dag ineens begint te regenen. Als ondernemer of specialist moet je natuurlijk wel zelf het goede voorbeeld geven, anders kom je niet zo geloofwaardig over. Zelf heb ik me ooit bij de Kamer van Koophandel ingeschreven onder de bedrijfsnaam Tekstbureau Prettig Leesbaar. Het leidt al geruime tijd een sluimerend bestaan. Maar mocht ik de draad ooit weer oppikken, dan moet ik er wel voor waken dat ik niet in mijn eeuwige valkuil donder: te snel willen leveren en daardoor schrijffouten over het hoofd zien. 

Ik heb ooit naast een aannemer gewoond. Over de staat van de werkplaats heb ik me altijd wat verbaasd: de regengoot lekte, de verf op de raamkozijnen was afgebladderd en als het stormde waaiden dakpannen en zelfs complete boeidelen mijn tuin in. Niet echt een visitekaartje. 

Geen haar beter

Maar laat ik eerlijk zijn: zelf ben ik geen haar beter. Jaren geleden heb ik Tekstbureau Prettig Leesbaar opgezet om incidenteel wat bij te klussen. Ook schreef ik levensverhalen.  En omdat ik van nature wat gehaast en slordig ben bleven er in mijn teksten regelmatig schrijffouten staan. Pas als ik het geduld kon opbrengen om een tekst uit te printen, een dagje te laten rusten en er daarna een frisse blik op te werpen kwam ik ze tegen en haalde ik ze er als de sodemieter uit. En dan vroeg ik mezelf vertwijfeld af waarom ik die fouten niet meteen had ontdekt. 

Veelvuldig gered

In mijn vorige baan, copywriter bij NCOI Opleidingen, werd ik veelvuldig gered. Alle copywriters laten daar hun teksten door een collega nalezen en dat kwam me niet slecht uit. Zo hoefde ik nooit bang te zijn dat er een mailing van mijn hand de deur uit ging met storende fouten in de tekst. Het voelde voor mij als de rijlessen die ik vroeger heb gevolgd. Ik kon mezelf gemakkelijk een stuur- of schakelfoutje veroorloven. De instructeur greep toch wel in. 

Zelf verantwoordelijk

Nu ik terug ben bij mijn oude vak, journalist/redacteur bij een uitgeverij van lokale kranten, sta ik er helemaal alleen voor. Ik maak op eigen kracht een krant die in Landsmeer en Oostzaan uitkomt en ben zelf verantwoordelijk voor de redactionele inhoud. Dus ook voor eventuele fouten. 

Ik moet zeggen dat het me allemaal goed afgaat. Nu er niemand over mijn schouder meeleest, ben ik meer gefocust, meer geconcentreerd. En vooral rustiger, wat misschien wel met mijn leeftijd te maken heeft. 

Peperdure lenzen

Lastig is het wel dat ik niet al te scherp zie. Ik draag peperdure, speciale lenzen, waarmee ik op honderd meter afstand met gemak een tor op een muur zie lopen. Een boek, de ochtendkrant of een tekst op mijn computerscherm lezen, daar heb ik dan weer een leesbril voor nodig. Maar dan willen de letters weleens voor mijn ogen dansen, dus ideaal is dat ook weer niet. 

Ik heb een ander probleem

Dat probleem heb ik nu niet. Ik heb een ander probleem. Mijn lenzen heb ik twee weken geleden terzijde gelegd, omdat ik last heb van mijn ogen – die dekselse pollen, vermoed ik. Ik behelp me nu met een brilletje dat ik tien jaar geleden droeg en uit voorzorg altijd heb bewaard. Erg veel zie ik daar niet mee, maar het is tenminste iets. Sterker nog: het brilletje zakt standaard naar het puntje van mijn neus, en dan tuur ik over het montuur heen. Ter compensatie zet ik de tekengrootte op het formaat Chocoladeletter en dan is het allemaal wel te doen. En ik lees alles woord voor woord rustig na. 

Cruciale fout

Nee, kapitale blunders verwacht ik niet meer. Ook niet als ik ooit mijn tekstbureau weer nieuw leven zou inblazen. Zeker zal ik niet meer de blunder maken die ik jaren geleden, in mijn vorige werkzame leven bij een krant, heb gemaakt. Een artikel over een kraslotenactie bij een lokale sigarenzaak. Met de ‘K’ op het toetsenbord gevaarlijk dicht bij de ‘L’ lag een cruciale fout op de loer. En zo kondigde ik de kraslotenactie in grote letters aan als krasklotenactie.