11 kilo lichter: minder gewicht, meer lucht

Meer lucht…

Binnenshuis is het behaaglijk warm, buiten waait een frisse wind. Maar ach, dat loopje van twintig meter door de achtertuin naar de schuur, daar trek ik mijn jas niet voor aan. Stom, stom, stom. Zodra ik weer naar binnen stap moet ik hoesten. Dat blijft zo in de drie weken die daarop volgen, en af en toe krijg ik het benauwd. Het probleem verdwijnt pas nadat ik via een herhaalrecept een puffer bij de apotheek heb besteld en een week lang tweemaal daags een shot neem. Het is een vertrouwd patroon.  

Ik kamp met een lichte vorm van astma en dat kwam in december 2004 aan het licht na de geboorte van onze zoon. Net als onze dochter, geboren in 2003, hield hij ons nachtenlang wakker vanwege darmkrampen. Het chronische slaaptekort wreekte zich. Bovendien werd ik nogal ziek. 

Ja, wij mannen hebben het niet makkelijk na een bevalling.

Ik liep te tollen als een dronkenlap. Benen waarin zakken zand leken gestort. Een hoofd vol stopverf. Twee longen die het vertikten adem door te laten stromen. Als ik thuis de trap beklom eindigde ik op mijn knieën en moest ik hijgend een paar minuutjes steun zoeken bij een muur.  

Dubbele longontsteking. Dat bleek op het spreekuur van mijn huisarts. En de longarts in het ziekenhuis wist eraan toe te voegen dat ik licht astmatisch ben. 

Ah, begreep ik, dat verklaarde waarom ik het als kind altijd al zo benauwd kreeg in een kamer vol rook. Nog steeds prijs ik de dag dat het roken in openbare ruimten werd verboden en sta ik te juichen als rokers om mij heen hun peuk voor de laatste keer uitdrukken. 

Steeds minder rook om mij heen.

Maar dit even terzijde. 

Temperatuurwisselingen? Opstand!

Mijn longen kunnen vanaf die dubbele ontsteking bitter weinig hebben. Ze zijn van goede wil, absoluut, maar vooral als zich temperatuurwisselingen voordoen, komen ze in opstand. 

Zo kan ik me nog goed een bedrijfsuitje voor de geest halen. Plaats van handeling was het historische Fort bij Rijnauwen in Bunnik. Bijzonder geslaagd, dat zeker, maar voor mijn longen funest. 

Het was een behoorlijk warme dag. Heel fijn, ware het niet dat er diverse rondleidingen op het programma stonden door de koele gewelven van het fort. Steeds van warm naar koud. Zoals verwacht liep ik weer enkele weken daarna flink te hoesten en moest ik mijn toevlucht zoeken tot een puffer. 

Mijn redder in ademnood.

Maartse buien? Zelfde verhaal. 

Maar deze malheur lijkt nu voltooid verleden tijd. Ik volg een medisch verantwoord programma om gezonder te eten en overtollige kilo’s kwijt te raken. Ik had al begrepen dat daarmee ook mijn astmatische klachten zouden kunnen afnemen. En dat lijkt nu te gebeuren. Ik heb nergens last van.

Logisch eigenlijk. Ik eet meer groente en fruit en daarmee pep ik mijn weerstand op. En ik tors minder gewicht met me mee. Daardoor krijg ik merkbaar meer lucht. 

Wat een opluchting. 

Eerdere diëten werkten niet

Volgens de laatste stand van zaken ben ik rond de 11 kilo afgevallen. Het gaat nu wat langzamer dan in de eerste weken, maar het is prima zo. Zeker als ik bedenk dat mijn eerder gevolgde diëten – van Atkins tot Montignac en van shake- tot sapkuren – vroegtijdig tot een eind kwamen. Meestal al na een week.  

Ik houd me netjes aan de voorschriften, op een spaarzaam ritje grijsrijden na. Want ja, zo’n chocaladeletter M… Nou vooruit, een klein stukje dan. En nu Sinterklaas op een van de Spaanse stranden zijn teleurstelling verbijt dat dat dekselse coronavirus een dikke streep door zijn verjaardag heeft gehaald, spant de Kerstman zijn rendieren alweer aan. Geen grote gezelschappen dit jaar, maar evengoed natuurlijk wel een gezellige kerstdis. 

Beide kerstdagen sta ik in de keuken en gebruik ik ook ‘verboden ingrediënten’. Ik zit immers niet in mijn eentje aan tafel. En ja, als kok moet je toch proeven… 

Ook neem ik hoogstpersoonlijk het uitblazen van de kaarsen op me. Met de huidige conditie van mijn longen mag dit geen problemen meer opleveren. Geen zwarte vlekken voor mijn ogen. Geen gierende hoestbui. Geen bonkend hoofd. 

Ik kijk ernaar uit. 

Het wordt een vrolijke kerst.

4 antwoorden op “11 kilo lichter: minder gewicht, meer lucht”

  1. Ik volg je blog al vanaf het begin, vind het enorm knap van je dat je je braaf houd aan de toegestane hoeveelheden, wel vindt ik het jammer dat je wel eens smokkelt, nee, niet voor mij maar voor jou. Al was je overwinning op het patatje met een grote overwinning. Ook ik ben bij Cure4life begonnen in augustus, ik wijk niet af van mijn programma, hoe hard de bokkepootjes, chocoladeletters en gevuld speculaas ook schreeuwen. Ik eet iedere dag lekker en gezellig en belangrijk, ik heb geen honger. Op speciale dagen zoek ik de grens op maar ga er niet overheen. Voor mij is het een nieuwe manier van leven met een gezond lichaam. Smokkelen zou niet werken in deze mindset, dat geeft aan dat deze periode tijdelijk is wat het natuurlijk niet is, zodra de teugels losgelaten worden zal ik in een rap tempo weer aankomen. Wat ik persoonlijk absoluut niet zou willen. Deze mindset helpt mij om eigenwijs en stug volgens het programma te eten want ik wil niet meer aankomen.
    Ik ben inmiddels vanaf 10 augustus 21 kilo afgevallen. Succes met je afval avontuur groetjes

    1. Hallo Betty, dank voor je uitgebreide reactie. En wat knap dat je het zo goed volhoudt, met een klinkend resultaat als beloning. Ja, ik heb een tikkie gesmokkeld – héél klein beetje maar – maar ik heb de touwtjes weer strak aangetrokken. Dat werkt inderdaad het beste. Jij ook veel succes! Groet, Marcel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *