Een dag om bij stil te staan

Bliksem, een van mijn huisgenoten.
Vragende blik van Bliksem.

Het was gisteren een reguliere zaterdag. En toch was hij, los van de extreme hitte die nogal verlammend werkte, anders dan anders. We merkten het aan poes Coos en kat Bliksem. Ze keken ze ons de gehele dag vragend aan, alsof ze iets verwachtten. De blikken werden steeds intenser, Bliksem legde zelfs even een pootje op mijn knie, en af en toe klonk er een klaaglijk miauwtje. Konden ze maar praten, dan zouden we het snappen. Pas later, te laat eigenlijk, begreep ik het omdat ik het toevallig op de social media voorbij zag komen. Het was Internationale Kattendag. Sorry, wist ik niet. 

Ik troost me met de gedachte dat Coos en Bliksem het bij ons reuze naar hun zin hebben en dat ze niets te kort komen. Tenminste, daar heeft het alle schijn van. Ze zijn vooral blij als de kinderen bij mij zijn; dan is het plaatje compleet. Ze nestelen zich in een hoekje en rollen zich dik tevreden op en soms komen ze een knuffel halen. Als we gaan pitten, kruipen ze gezellig bij Dave in bed. Af en toe lassen ze een speeluurtje in, want het zijn toch nachtdieren, en dan stuiven ze door de lange gang van mijn appartement. Overdag gaan ze lekker lummelen en komen ze als ze daar zin in hebben bij ons op de bank liggen – want zelf zijn we ook niet bovenmatig actief.  

Het moesten twee binnenkatten zijn

Coos en Bliksem wonen nu een klein jaartje bij mij. Ik heb ze mijn twee kinderen cadeau gedaan omdat ze hun schooljaar met succes hadden afgesloten. Het was wel even zoeken. Ik wilde per se twee katten, omdat één kat zich thuis misschien tot geeuwens zou vervelen als ik naar mijn werk en de kinderen naar school zouden gaan. En dan moesten het ook nog eens binnenkatten zijn. Ik woon in het centrum van Purmerend en als ik ze op het dakterras zou laten rondhuppelen zou ik ze op een zekere dag hoogstwaarschijnlijk kwijt zijn. Ze kunnen gemakkelijk het dak op en zie ze dan maar eens terug te krijgen.  

Het is allemaal goed gekomen. In Boxtel vonden we het perfecte stel: een onafscheidelijk koppel, niet eens broer en zus, dat gewend is aan een leven binnenshuis. Het was even wennen voor ze, maar binnen twee weken hadden ze hun schroom overwonnen, vertrouwden ze ons en begon hun onbekommerde leven in Purmerend. En nog steeds ogen ze dolgelukkig.  

Kat in een krat.
Bliksem vindt regelmatig een nieuw plekje.
Coos
Coos is permanent tevreden.

Maar hoe leg ik ze het principe van een hordeur uit? 

Er wachtte een aangename verrassing

Toen ik onlangs van een korte vakantie met mijn kinderen thuiskwam, wachtte mij een aangename verrassing. Mijn allerliefste vriendin had mijn dakterras bij wijze van verjaardagscadeau opgeleukt met een gezellig kleedje, fraaie kunstbloemen – ze weet inmiddels dat planten water geven er bij mij standaard bij inschiet – ludieke decoraties in de vorm van lege bierflesjes met een (kunst)tulp erin en lampjes. Maar ook had ze de laatste hand gelegd aan de hordeur. We waren er al eens aan begonnen, maar het puntje op de i ontbrak nog. 

Dakterras opgeleukt.
Een verjaardagscadeau van mijn vriendin.

Juist nu het zo godvergeten heet is profiteer ik van die hordeur. Maar Coos en Bliksem snappen er he-le-maal niets van. Ze zien me buiten zitten, horen me praten, maar toch kunnen ze niet bij me komen. Gelukkig proberen ze het ook niet; ze blijven netjes achter het gaas. Maar raar blijft het. 

Zelfs afgelopen zaterdag was het ze niet gegund om gezellig bij hun baasje te komen zitten. En het was nog wel hún dag.   

file:///C:/Users/Gebruiker/OneDrive/Documenten/Momentje%20voor%20Marcel/Filmpje.html

2 antwoorden op “Een dag om bij stil te staan”

  1. Helemaal zoals alleen jij dit kan verwoorden. Nu begrijp ik waarom mijn Saar van 5 mnd achter de kast ging liggen. Ik was haar dag vergeten.

  2. Wat een leuk verhaal, en wat fijn dat Coos en Bliksem het zo goed naar hun zin hebben bij je!
    Internationale Kattendag kreeg vorig jaar bij ons een hele andere lading toen onze 18,5 jaar oude kat niet meer kon.. We moesten haar, uitgerekend op die dag, in laten slapen. Dat het Internationale Kattendag was hoorde ik pas later die dag..
    Inmiddels hebben we weer een huistijger die ook binnen moet blijven (ze mag wel op het balkon), we hebben haar Fietje genoemd. Zo werd Internationale Kattendag toch weer een beetje leuk en hebben we haar extra verwend. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *