Crisis zonder kopzorgen

Kale kop
Geen haar, dus ook geen haarproblemen.

Wekenlang hielden de kapsalons hun deur noodgedwongen gesloten. Vervelend voor de eigenaars, vervelend voor de klanten. Voor mij was het geen probleem. Het voordeel van een vrijwel kale kop, die met een tondeuse goed te onderhouden is. Maar ik moet me er niet te gemakkelijk vanaf maken. 

Als tiener was ik gezegend met een weelderige bruine haardos. Na mijn twintigste ook, maar rond mijn dertigste liep het mis. De tand des tijds begon aan mijn schedel te knagen en dat leidde tot inhammen die stukje bij beetje dieper werden. Ik was er niet zo heel erg blij mee. Eigenlijk vond ik het een ramp.  

Meer angst voor de kapper dan voor de tandarts

De ingezette kaalslag kwam vooral aan het licht zodra ik in de kappersstoel plaatsnam en in de spiegel keek. De kapper boezemde me vooraf meer angst in dan de tandarts en ook voor de blindedarmoperatie die ik ooit heb ondergaan was ik aanmerkelijk minder nerveus.  

Op het moment dat het schort werd omgeknoopt trok mijn maag zich samen van de spanning. Mijn hart begon hevig te bonzen zodra de kapster mijn haren nat maakte en het hele zwikkie genadeloos naar achteren kamde. Dan constateerde ik dat de inhammen wéér dieper waren geworden. En dat binnen een paar maanden. Ik vreesde voor de toekomst. En dacht wanhopig: hoe moffel ik die kale plekken weg? 

Historische middag

Ik legde het op een – naar later bleek – historische middag voor aan de kapster van Cosmo, waar ik altijd kwam. Het was een jonge meid, maar ze begreep haarfijn waarmee ik worstelde. Ze keek me in de spiegel vol compassie aan, toverde een meelevende glimlach op haar gezicht en hield voor het effect haar hoofd en beetje schuin. En toen kwam ze met een verrassend, zelfs onthutsend advies. “Doe uw haar gewoon lekker kort. Dat staat veel leuker.” 

Ik besefte dat ze gelijk had

Ik moest het even laten op me laten inwerken. Aan deze optie had ik nog nooit gedacht. De kapster snapte in al haar jeugdige wijsheid dat ze nu even niets moest zeggen of doen. Ik keek mezelf ernstig en bemoedigend aan en liet mijn ogen langs de inhammen dwalen. En ik besefte dat ze gelijk had. Een gevoel van opluchting maakte zich van me meester. Ik keek haar aan, lachte breeduit en zei: “Je hebt helemaal gelijk. Doe maar kort. Wat kan mij het ook schelen.” 

Probleem opgelost

De kapster lachte hartelijk terug en ging als een schapenscheerder aan het werk. Dikke plukken haar die elders op mijn hoofd groeiden – het is in het leven soms oneerlijk verdeeld – dwarrelden op de grond en uiteindelijk hield ik een dun kapsel over. En ik vond het hartstikke leuk. Probleem opgelost. 

Ik liet de kapster achter met een dikke fooi uit dankbaarheid – het liefst had ik haar ook nog hevig gezoend, maar ik hield me in – en liep blij neuriënd en met verende tred de kapsalon uit. Op weg naar mijn auto bekeek ik mijn nieuwe hoofd met gepaste trots in elke etalageruit die ik passeerde. 

Kleine onderhoudsbeurt

Vanaf dat moment ging ik alleen nog naar de kapper voor een kleine onderhoudsbeurt. Maar ook dat hoefde al snel niet meer. Ik trouwde en mijn echtgenote bleek heel bedreven te zijn met de tondeuse. En toen mijn dochter oud genoeg was, nam zij de wekelijkse behandeling over. 

Standje stoppel

Tegenwoordig neem ik mijn haar en baard, want die groeit wel, zelf onder handen. Ik zet mijn tondeuse op standje stoppel en houd voor mijn hoofd- en gezichtsharen dezelfde lengte aan. Wat volgens mijn bescheiden mening heel netjes en mooi staat. Van nature ben ik wel wat gehaast en slordig en dat zie je soms terug op mijn hoofd: dan is er een deel aan mijn aandacht ontsnapt of ben ik er met de tondeuse wat te lichtzinnig overheen gegaan. Niet dat er dan dikke plukken op mijn hoofd overeind blijven staan, want die tijd ligt ver achter me, maar omdat ik een vrij donkere haarkleur heb is het verschil duidelijk te zien.  

Probleem is ook dat ik met de tondeuse in de weer ga voordat ik ga douchen. Ik heb mijn lenzen dan nog niet in en dan zie ik het allemaal niet zo scherp. Maar ook dat heb ik opgelost. Later – okselfris gedoucht en met lenzen in – check ik mijn hoofd nog even en werk ik onverhoopt vergeten stukken bij. 

Heerlijk, als je jezelf kunt redden. Vooral tijdens een crisis van corona-omvang profiteer ik daarvan.    

Tondeuse
Dankzij de tondeuse heb ik geen kapper nodig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *