De coronacrisis – er is ook leuk nieuws

Toiletpapier.
Tja, wc-rollen hamsteren – het gebeurt gewoon echt.

Zo. Net nog even naar de supermarkt geweest en de laatste wc-rollen uit het schap gegrist. Tien familiepakken twee laags papier met roze hartjes erop – niet helemaal mijn smaak, maar dat maakt nu even niet uit – en nog twee pakken gerecycled toiletpapier. Ik kan voorlopig voort. Schijt aan degenen die na mij komen en mistasten. Er schuifelde nog een oude vrouw met haar rollator richting schap, maar die was dus mooi te laat…  

Nee hoor, zo zit ik niet in elkaar. Geen denken aan. Maar kennelijk zijn er dus mensen die dit echt doen. Snap daar he-le-maal niets van. Brengt de coronacrisis dit nu echt bij mensen naar boven? Ik sprak gisteren in mijn supermarkt een jonge medewerker die voor de zesde keer schappen aan het vullen was. Of ze dat gehamster hadden verwacht, vroeg ik. En ja, ze hadden het verwacht. In andere landen gebeurt het immers ook. Ze hadden alleen niet verwacht dat het zó snel en zó fanatiek zou gebeuren. 

Mooie, hartverwarmende dingen

Als redacteur van een lokale krant heb ik ook beroepsmatig met de coronacrisis te maken. Ik focus me op het goede nieuws. En ik hoef niet lang of ver te zoeken. Er gebeuren immers ook mooie, hartverwarmende dingen.  

Dat bleek al snel toen ik de Facebookpagina’s bekeek van de twee dorpen waar mijn krant uitkomt: Landsmeer en Oostzaan. Meteen nadat landelijk het sein op rood ging en allerlei deuren in het slot vielen kwamen de eerste berichten: oproepen om boodschappen te halen, om bloemen naar eenzame ouderen te sturen en – later – om zorgverleners massaal te steunen.  

Ik heb me erin gemengd om diverse acties via mijn krant, website en Facebookpagina te promoten. Een schone taak. 

En zo kwam ik in contact met Nathalie Hagenstein. 

Nathalie.
Nathalie Hagenstein weet wel raad met de vrije tijd die ze nu heeft.

Nathalie Hagenstein woont in Landsmeer en werkt nu noodgedwongen thuis. Veel werk is er nu echter niet, en dus heeft ook zij via Facebook aangeboden boodschappen te halen. Ze had meteen een dankbare ‘klant’. Nathalie heeft voor zestig euro boodschappen voor haar gehaald en heeft daarna géén tikkie gestuurd. “Want,” stelt ze, “wat is zestig euro op een mensenleven?”

Ze zou het zó weer doen. En niet omdat ze uit is op complimenten of een bedankje. “Nee,” zegt ze, “Ik wil alleen een stroom van goede daden teweegbrengen. Met de coronacrisis hebben we nu eenmaal te dealen. Maar stop met zeuren over lege schappen. Ga iemand helpen.” 

Iets om over na te denken.  

Een extra shout out naar de zorg

Nee, Nathalie maakt zich niet druk om de lege schappen in de supermarkten. Wel om degenen die dezelfde schappen zes keer per dag vullen. En om degenen die in de zorg werken en het uiterste van zichzelf vergen. “We moeten meer stil staan bij de mensen die zich zo inzetten. Ik ben voor een extra shout out naar de zorg.” 

Uiteraard heeft ze meegedaan aan de massale, landelijke applausactie om de waardering voor zorgmedewerkers dik te onderstrepen. Voor de zekerheid had ze haar dorpsgenoten via apps en mails aangespoord om hetzelfde te doen. 

Inzamelactie voor de Voedselbank Zaanstreek

Toch gaat Nathalie nu pas echt los. De Voedselbank Zaanstreek dreigt binnen afzienbare tijd zonder spullen te zitten. Want omdat de vrijwilligers van voedselbanken niet meer bij supermarkten voor de deur staan, stokt de aanvoer. En dus zet Nathalie zelf een inzamelactie op touw. Woon je in de buurt van Landsmeer en doe je mee? Neem dan contact met haar op via nathalie173@hotmail.com

Kratten voedselbank
Nathalie start een inzamelactie voor de Voedselbank Zaanstreek.

Mooi mens, Nathalie. “Saamhorigheid is belangrijker dan wc-rollen,” zei ze nog. 

Als ik werkelijk al die wc-rollen had gekocht, had ik ze nu op een holletje teruggebracht. Allemaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *